Toekomst: Space Race, strijd om grondstoffen in de ruimte

Als we op het huidige niveau onze aardse grondstoffen exploiteren zullen we op een gegeven moment grondstoffen moeten halen buiten een zeer kwetsbare aarde. Wereldwijd zien we nu al dat de strijd om energie en grondstoffen politieke conflicten veroorzaken. De machtigste landen met de beste technologie zijn in staat om tegen zo laag mogelijke kosten enorme grondstoffen toe te eigenen. Momenteel wordt het steeds interessanter om grondstoffen buiten de aarde grondstoffen te exploiteren. De ruimte technologie wordt goedkoper en toegankelijker voor commerciële bedrijven en grondstoffen op aarde worden steeds schaarser.

Space mining uit asteroïden wordt daardoor steeds aantrekkelijker. Het gaat daarbij niet alleen om grondstoffen terug brengen naar aarde, maar ook om de distributie van grondstoffen uit asteroïden buiten de aarde, in de ruimte. Dan heb je geen dure raketten vanaf de aarde meer nodig om ruimtestations te bouwen en maak je een een eventueel langdurig verblijf buiten aarde mogelijk.

strijd om grondstoffen: tegenlicht

Maar vanuit welk perspectief, paradigma of stroming willen we de ruimte betreden, exploiteren of kunstmatig bemensen? Welke spelers, landen, machthebbers en ondernemingen spelen daarin een grote rol en wat kunnen we leren van het gebruik van grondstoffen, de sociale interacties en geopolitieke relaties hier op aarde.  Zien we de ruimte puur alleen als economische kans of ook als een mogelijkheid om op een vredelievende manier met elkaar een nieuwe wereld te creëren? Kunnen mensen, ondernemingen en machthebbers dat wel? Tijdens de Koude Oorlog hebben we toch vooral de Space Race gebruikt als vertoning van macht ten opzichte van de ander? Aan de andere kant hebben de ruimteverkenningsvluchten ook veel nieuwe technologie opgeleverd die we nu wereldwijd overal voor kunnen gebruiken. Als mens op aarde lukt het ons niet om de aarde op een fatsoenlijke manier door te geven aan onze generaties, gaan we dat ook doen met de ruimte (momenteel is de ruimte om de aarde heen al bezaaid met ruimte afval. Moeten we regels opstellen hoe we omgaan met de ruimte?

Uiteindelijk zullen we als mens of organisme ons wel moeten verplaatsen. De aarde en ons zonnestelsel houdt een keer op met bestaan. Onze ster de zon heeft de helft van de levensduur er op zitten (5 miljard jaar). Als mens of als organisme zullen we dus op lange termijn moeten migreren om te overleven. Daar kunnen we misschien dan ook beter nu mee beginnen dan over duizenden jaren. Mensen zullen planeethoppers worden of uitsterven. Zonder reserve planeet gokken we eigenlijk volledig op de overleving van onze eigen planeet. Die bloot staat aan meteorieten en vooral onze eigen ondergang (klimaatopwarming, uitputting grondstoffen, verdwijnen biodiversiteit en nucleaire uitroeiing.).

Het verkennen van de ruimte levert ons vele nieuwe mogelijkheden op. Asteroïden kunnen het grondstoffenprobleem op aarde oplossen. Kunstmatige bewoning in de ruimte biedt mogelijkheden voor overbevolking. We kunnen de druk op de aarde laten afnemen waardoor we minder politieke conflicten hebben. Dat zijn niet geringe wereldwijde oplossingen die misschien nu nog wel heel erg een ver van mijn bed show zijn voor mensen. Het zijn mogelijkheden die ook niet zonder risico’s gaan. Het werpt vooral veel vragen op: rechtstreeks naar Mars of via een lanceerbasis op de maan. Hoe overleef je op mars, hoe bouw je een nederzetting op. Is Mars de eerste stap. Wat is er bewoonbaar naast Mars (kolonisatie van manen, zoals Europa, Jupiter) en is de mens geschikt om te leven in de ruimte (gewicht, zwaartekracht, radiatie etc.)?

Je kunt een hele ideële wereld scheppen. Met ruimtelijke gemeenschappen en kolonies in de ruimte. De vraag is of dit dan ook echt vreedzame gemeenschappen zullen worden. Krijg je in de ruimte bijvoorbeeld ook geen strijd om technologie, grondstoffen met menselijke geschillen. Zit die strijd tussen mensen niet structureel in de mens zelf (een vorm van sociaal-darwinisme).  Of zorgt die strijd tussen mensen er juist voor dat we steeds betere technologie hebben, waardoor ruimte exploratie mogelijk is.

Over de space race zijn vele verschillende opvattingen. De een vindt dat we eerst maar de problemen hier op aarde moeten oplossen, de ander vindt dat we juist door de space race de problemen op aarde kunnen oplossen. Ruimte verkenning geeft ook een ander perspectief op de aarde. Het laat een kwetsbare aarde (kleine dampkring) zien met veel onnodige oorlogen over grenzen, religie en grondstoffen. Daarnaast is ruimte verkenning enorm politiek beladen. Ieder land dat zich enigszins belangrijk vindt is wel bezig met een  ruimte programma.

Ruimte programma’s kennen ook een belangrijk economisch motief. Meestal is dat een perspectief op de lange termijn, want ruimte programma’s zijn enorm duur en leveren pas op de lange termijn nieuwe innovaties op die commercieel bruikbaar zijn. Toch zie je nu steeds meer bedrijven die betrokken zijn bij ruimtelijke activiteiten zoals space mining, ruimte toerisme, televisie programma’s die de eerste mens op mars gaan uitzenden. De economische hulpmiddelen kunnen dan een middel zijn op ruimteverkenning en kolonisatie mogelijk te maken. Het kan ook zijn dat ruimteverkenning het middel wordt om economisch rendement mogelijk te maken. We leven momenteel al in een extreme consumptiemaatschappij, waar mensen vaak niet meer zijn dan producten. We moeten daarom wel goed opletten welk doel we willen verwezenlijken en wat voor cultuur we willen realiseren. De consumptie cultuur maakt eerder een einde aan beschavingen dan dat ze beschavingen duurzaam mogelijk maken.

De vraag is of we de ruimte nodig hebben voor grondstoffen en energiegebruik of dat we op aarde een beter en een meer duurzamer circulair systeem kunnen realiseren.

 

 

 

 

 

Advertenties